‘ik loop tegen een betonnen muur op’

‘Ik werk nu ruim 20 jaar bij de woningbouw’ vertelt de breedgeschouderde Abdel me in het kleine halletje van mijn huis. Het is maandagochtend 8 uur en de timmerman van beroep is bij mij om een lekkage te fixen. ‘Dan heb je het goed in je baan?’ glimlach ik terug. “Ach, je hebt geen keuze .. je maakt er wat van. En ik ben lekker eigen baas, iedere dag is weer anders…”. Het gesprek dat volgt raakt me.

Abdel is 44, een stoere kerel, stevige handdruk, twinkelende ogen, vader van twee, rappe spreker, gedreven man met die in zijn vrije tijd werkt als jeugd voetbaltrainer -vrijwillig- . We praten over de uitlatingen van Johan Derksen, lastige ouders, zijn visie op sport als plezier en ontspanning voor kinderen en over werk. Hij is klaar voor een volgende stap in zijn carrière maar vertelt me hoe hij keer op keer tegen een betonnen muur op loopt.

“Ik zie prima welke waarde ik heb te brengen in mijn organisatie. Maar ik krijg de kans niet. Ik heb denkniveau HBO, maar niet de papieren om het te bewijzen. Papier heeft nog steeds meer gewicht dan de werkelijkheid. En dan ben ik ook nog eens over de veertig. Ze hebben liever een jong iemand zonder ervaring…scheelt geld”.

Als ik hem naar de relatie met zijn manager vraag vertelt hij dat ie er weinig aan heeft.

Hij schudt mij de hand op weg naar buiten. ‘Niet getreurd, ik blijf het proberen, ik trek mijn mond open, ik kaart zaken aan en de dag komt heus dat ik wel wordt gehoord en ik de kans krijg om die volgende stap te zetten!”

Ik gun iedereen de inspirerende aanwezigheid, de drive en het optimisme van Abdel, wat een kerel, wat een power, wat een potentie.

Werkgevers van Nederland, jullie zijn je half niet bewust van het potentieel dat je in huis hebt!

Stop je mensen niet langer in een hok. Maak rendement op talent!

Daar wordt iedereen beter van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *