Laat los om te bereiken

Worstel je weleens met loslaten? Van die voorkruiper bij de bakker, talloze to do’s tot opgroeiende kinderen, een ex of onbereikbare liefde?

Ooit zei iemand tegen mij: ‘om iets te kunnen los te laten moet je het eerst goed vasthouden’. En die wijze woorden maken meteen de paradox van het loslaten duidelijk. Heb je weleens gevochten voor liefde, werk of wat anders, waarbij dat waar je voor vocht, op het moment dat je de strijd opgaf, je als vanzelf in de schoot werd geworpen?

Het is mijn allergrootste verlangen om vrij en onafhankelijk te zijn. En dan is het wel een voorwaarde dat ik kan loslaten. Dus daar oefen ik mezelf in. Het is als leren lopen: vooral veel vallen en weer opstaan. Ik train momenteel met de paradox “Als ik mezelf geef, zal ik groeien”. Ik krijg voor deze oefening elke dag uitdagingen aangeboden: in mijn relatie, met de kinderen, op mijn werk of zelfs gewoon op straat.

Als ik bijvoorbeeld mijn best doe om aardig over te komen, me slimmer, leuker of beter voordoe, dan ben ik mezelf niet, doe ik mezelf geweld aan. Dat voelt de ander en daarmee bereik ik niet wat ik wil.

En dit is de wijsheid: laat los om te bereiken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *